نوشته شده توسط : ali
وقتی والدین به تکلیف شب بچه ها علاقه و توجه فعالانه ای نشان دهند، بچه ها در مدرسه موفق تر خواهند بود. این به بچه ها نشان می دهد که آنچه انجام می دهند مهم است.



البته کمک به تکلیف شب نباید بدین معنا باشد که بچه چندین و چند ساعت روی میز خود خمیده بماند. والدین می توانند با کمک به مهارت های مطالعه و سازماندهی و توضیح یک مسئله سخت یا تشویق بچه به کمی استراحت، از او حمایت کنند. در این میان، شاید والدین هم چند چیز از کتاب های او یاد بگیرند!

در اینجا چند توصیه و راهنمایی برای هدایت بچه ها در انجام تکلیف شب آورده ایم:

1. معلم ها را بشناسید و بدانید دنبال چه چیزی هستند. در جلسات مدرسه، جلسات اولیا و مربیان و ... شرکت کنید و با معلمین بچه ملاقات کنید. در مورد روش های تدریس و روش های تکلیف شب دادن و نحوه کمک خودتان به بچه سوال کنید.

2. مشوق و ناظر باشید. در مورد تکالیف، امتحانات و تست ها از او سوال کنید. او را تشویق کنید و تکالیف تمام شده او را چک کنید و اگر سوالی داشت به او جواب دهید.

3. زمان درسی مشخصی را برنامه ریزی کنید. بعضی بچه ها عصرها و بعد از عصرانه و بازی بهتر درس می خوانند. بعضی بچه ها هم ترجیح می دهند اول شام بخورند و بعد تکالیفشان را انجام دهند.

4. به آنها کمک کنید تا برنامه ریزی کنند. شب هایی که تکالیف سنگین است یا وقتی تکلیف داده شده دشوار است، فرزندتان را تشویق کنید که کارهایش را تقسیم بندی کند. اگر لازم شد برایش برنامه ریزی کنید و هر یک ساعت به او 15 دقیقه استراحت بدهید.

5. چیزهایی که حواسش را پرت می کنند به حداقل برسانید. این یعنی تلویزیون روشن نباشد، موسیقی با صدای بلند نباشد، یا تماس تلفنی نباشد. البته تماس با همکلاسی در مورد تکلیف شب اشکالی ندارد.

6. باید بچه ها خودشان تکلیفشان را انجام دهند. اگر بچه ها خودشان فکر نکنند و اشتباه نکنند، چیزی یاد نمی گیرند. والدین می توانند پیشنهاداتی بدهند و در مسیرها به آنها کمک کنند. ولی این وظیفه خود بچه است که تکالیفش را انجام دهد.

7. محیطی مناسب انجام تکلیف شب مهیا کنید. سعی کنید محلی که بچه تکلیفش را انجام می دهد نور کافی داشته باشد. وسایلی مانند دفتر، مداد،پاک کن و تراش را در دسترس او بگذارید.

8. الگو و نمونه خوبی برای او درست کنید. آیا بچه ها شما را به عنوان فردی که در بودجه اش تعادل ایجاد کرده یا کتاب و ... مطالعه می کند می بینند و می شناسند؟ بچه ها نه به توصیه ها و پندهای شما، بلکه به کارهای شما نگاه می کنند و تقلید می کنند.

9. کار و تلاش او را تحسین کنید. امتحانی که خوب از پس آن برآمده یا پروژه هنری او را روی در یخچال بچسبانید. موفقیت ها و دستاوردهای درسی او را جلوی اقوام و آشنایان بگویید.

10. اگر فرزندتان در مورد تکالیف خود مشکلات دائمی دارد، حتماً کمک بخواهید. با معلم بچه در مورد این موضوع حرف بزنید. بعضی بچه ها چشمشان ضعیف است و خوب تخته را نمی بینند و باید عینک بزنند. بعضی دیگر نیز بخاطر مشکل یادگیری یا اختلال حواس باید معاینه بشوند.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 2
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
گرچه افزایش سزارین با پیشرفت علم پزشکی رابطه مستقیم دارد اما در کشورهای صنعتی درصد سزارین در تولد نسبت به کشورهای در حال توسعه کاهش محسوس دارد

هادی معیری نژاد- امروزه علی رغم آگاهی مردم توسط مراکز بهداشتی و متولیان بهداشت و درمان کشورها از مزایای زایمان طبیعی، گاهی بنا به خواست مادران و گاهی بنا به نیاز به حفظ سلامت جنین و مادر ، پزشکان مسئول مجبور به انجام سزارین می باشند. آمار سزارین نسبت به نیمه های قرن بیستم ، امروزه افزایش یافته است ، ولی یک همت و سازماندهی روشنگرانه در سراسر دنیا سعی بر آن دارد تا از افزایش بیشتر آمار آن جلوگیری نماید.
متاسفانه آمار سزارین در ایران بسیار بالاست گاهی در برخی از بیمارستان های خصوصی آمار صد درصدی از زایمان به صورت سزارین می دهند
اما معمولا برزیل و چین و مکزیک به عنوان برترین کشورها در آمار سزارین شناخته می شوند اما ایران نیز در این میان برای خود صاحب رتبه است
تصویر زیر بیانگر نرخ و درصد سزارین از کل زایمانها در بین کشورهای جهان است.

البته ایران از لحاظ حمایتها و مراقبتهای تخصصی بهداشتی حین زایمان در سطح خوبی قرار دارد
تصویر زیر بیانگر کیفیت مراقبتهای بهداشتی حین زایمان و بعد از زایمان در جهان است.

و نشانگر در صد مادرانی است که از مراقب ،آگاهی و حمایت بهداشتی در حین و بعد از زایمان برخوردارند.

مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 2
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
در این مقاله به شما کمک می کنیم تا از نظر اسباب بازی و سالم و ...

در این مقاله به شما کمک می کنیم تا از نظر اسباب بازی و سالم و قابل مصرف بودن آنها به سلامت و امنیت کودک خود کمک کنید. باید بدانید هر وسیله ای که تولید می شود، تاریخ مصرف مشخصی دارد و پس از آن باید فورا دور انداخته شود.

بسیاری از اسباب بازی ها برای زمان خاص و موعد مشخصی ساخته شده اند و هر کارخانه ای تاریخ و محل تولید اسباب بازی را روی جعبه آن ذکر می کند تا پس از گذشت تاریخ انقضا، والدین دیگر از آن وسیله برای فرزندان خود استفاده نکنند.

 

۱. تاریخ تولید و انقضای اسباب بازی ها را چک کنید

بسیاری از اسباب بازی ها برای زمان خاص و موعد مشخصی ساخته شده اند و هر کارخانه ای تاریخ و محل تولید اسباب بازی را روی جعبه آن ذکر می کند تا پس از گذشت تاریخ انقضا، والدین دیگر از آن وسیله برای فرزندان خود استفاده نکنند. به طور مثال، اگر دو فرزند دارید و می خواهید اسباب بازی های فرزند بزرگ را به کودک کوچک تر بدهید باید حتما پیش از این اقدام، تاریخ تولید و انقضای اسباب بازی را کنترل کنید. البته تاریخ تولید روی خود اسباب بازی و در جاهایی که زیاد دیده نمی شوند، همچون زیر آن درج می شود.

 

۲. اسباب بازی های تاریخ گذشته را فورا دور بیندازید

وقتی متوجه شدید تاریخ مصرف اسباب بازی تمام شده است، فورا آن را دور بیندازید. یا برای اطمینان بیشتر، آن را به کارخانه بازیافت یا همان کارخانه تولیدی ارسال کنید تا خودشان آن را بازیافت کنند یا از میان ببرند. برای کودکان زیر دوسال هرگز وسیله ای که تاریخ تولید و انقضا ندارد، خریداری نکنید.

 

۳. مراقب سرب وسایل باشید

باید بسیار توجه داشته باشید وسیله ای که برای بازی و سرگرمی فرزند خود خریداری می کنید، هیچ نوع سربی نداشته باشد. اصولا کارخانه های بزرگ و مشهور این مساله را رعایت می کنند و به طور مثال، از سال ۱۹۷۸ میلادی در آمریکا استفاده از سرب در تولید اسباب بازی ممنوع شده است و انجام آن جرم محسوب می شود. وسایل چوبی دستی هم که در فروشگاه های صنایع دستی هستند، اصولا سرب ندارند. اما به طور مثال، در عینک های آفتابی بچه‌گانه یا پیش بندهای پلاستیکی آنها شاید از رنگ سرب‌دار استفاده شده باشد.

 

۴. به طور منظم، احتمال وجود سرب را در کودک آزمایش کنید

کودکان به طور محسوس و واضحی وجود سرب در بدن خود را نشان نمی دهند اما جمع شدن این ماده سمی در بدن آنها منجر به اختلالات رفتاری و یادگیری می شود. اگر احساس کردید کودک در معرض سرب قرار دارد، حتما از او آزمایش خون بگیرید. البته این کار باید در آزمایشگاه و تحت نظر پزشک انجام بشود.

 

۵. اسباب بازی های آهن‌ربایی یا شکسته را دور بریزید

اسباب بازی های آهن‌ربایی از جمله موارد قابل توجه هستند. به دلیل وجود آهن‌رباهای کوچک و قدرتمند داخل آنها، اگر به هر دلیلی، پاره، خراب یا شکسته شد حتما آن را از دسترس کودک دور کنید. هنگام خرید این نوع اسباب بازی ها نیز به سالم بودن آنها توجه کنید که هیچ درز قابل نفوذی نداشته باشد.

 

۶. امن نگه داشتن اسباب بازی ها

فقط خریداری اسباب بازی سالم و امن مهم نیست. باید سعی کنید آنها را در محل امنی نیز نگهداری کنید. برخی از گزارشات مرگ یا ضربه مغزی شدن کودکان در اثر افتادن اسباب بازی روی سر آنها بوده است.

 

 


:: بازدید از این مطلب : 3
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
به گونه‌ای رفتار کنید که فرزندتان همواره مطمئن باشد والدینش او را تحت هر شرایطی عاشقانه دوست دارند و همیشه برای آنها مهم است.

فرزندتان را در فضایی بدون مواد مخدر پرورش دهید
امروزه همه در فضایی زندگی می کنیم پر از آلودگی ها و مواد مضر برای سلامتی. هوای شهرها آلوده اند، در اطرافمان انواع و اقسام امواج مضر برای سلامتی وجود دارد و متاسفانه نمی توانیم خودمان را از مضرات این آلودگی ها حفظ کنیم.

الگوی خوبی باشید تا فرزندانتان بیاموزند از خشونت دوری کنند
کتک زدن، سرزنش کردن و تحقیر کردن به کودکان می آموزد که می توانند با دیگران چنین رفتارهایی داشته باشند و این گونه، مشکلات را حل کنند. هرگز برای تربیت فرزندانتان از تنبیه بدنی استفاده نکنید.
از ابتدا زمانی که فرزندتان تازه متولد شده با لحن آرام با او صحبت کنید حتی زمانی که از دستش عصبانی می شوید هرگز سر او داد نکشید. این کار دو اشکال عمده دارد : اول این که داد زدن شما برایش عادی می شود و در آینده برای تربیت او دچار مشکل می شوید. دوم این که می آموزد برای رسیدن به اهدافش باید فریاد بکشد و با دیگران دعوا کند. تردید نکنید روش های تربیتی که در آنها با کودکتان آرام و بدون خشونت برخورد می کنید تاثیر بهتری دارند.

حتما هر روز برای فرزندانتان کتاب بخوانید
از زمانی که فرزندتان شش ماهه شد برای او کتاب بخوانید. این کار از اوایل زندگی اهمیت مطالعه را به او می آموزد و برایش به یکی از بهترین عادات تبدیل می شود. فرزندتان از شما می آموزد که مطالعه کند، با این کار آینده بهتری برایش رقم می زنید.

مراقب آن چه کودکتان می بیند و می شنود باشید
بسیاری از والدین زمانی که از دست فرزندشان خسته می شوند او را مقابل تلویزیون می نشانند تا حداقل چند دقیقه ای آرامش بگیرند. اگر شما هم از این روش استفاده می کنید به آن چه که فرزندتان می بیند دقت کنید شاید فرزندتان بسیار کوچک باشد اما آن چه می بیند و می شنود از همین زمان روی او تاثیر می گذارد. بهتر است خودتان تصمیم بگیرید چه زمانی مسایل مختلف را به او بیاموزید.

به او عشق بدهید

به گونه ای رفتار کنید که فرزندتان همواره مطمئن باشد والدینش او را تحت هر شرایطی عاشقانه دوست دارند و همیشه برای آنها مهم است. حس ارزشمندی و اعتمادبه نفس از ماه ها و سال های آغازین زندگی در فرد ایجاد می شود. زمانی که فرزندتان با شما صحبت می کند به او ارزش بدهید و به صحبت هایش با دقت گوش دهید، برایش وقت بگذارید. به او ثابت کنید تحت حمایت شما است اما مراقب باشید به گونه ای رفتار نکنید که بیش از حد به شما وابسته شود. در هر سن در حد توانایی هایش به او مسوولیت دهید و به میزان لازم او را حمایت کنید. با کودکتان همراهی کنید، با او بخندید، با او خوشحالی کنید و زمانی که ناراحت است با او ناراحت شوید. به او بفهمانید درکش می کنید تا به خاطر نیاز به یک همدم واقعی سراغ افراد ناشایست نرود.

فرزندتان را لای پر قو بزرگ نکنید
طبیعی است که والدین برای فرزند عزیزتر از جانشان بهترین ها را بخواهند اما به یاد داشته باشید شاید شما بتوانید هرچه را فرزندتان می خواهد برایش فراهم کنید اما زمانی که او بزرگ شده و وارد اجتماع می شود شرایط برایش تغییر می کند. همکلاسی ها، معلمان، همکاران و دیگر افرادی که فرزندتان پس از ورود به اجتماع با آنها در ارتباط است دلیلی نمی بینند که مانند شما برای او ازخودگذشتگی کرده و همه چیز را برایش فراهم کنند چون آنها هم عزیزدردانه والدین خودشان هستند و بهترین ها را برای خودشان می خواهند نه برای فرزند شما.

بیش از حد به فرزندتان کمک نکنید
به فرزندتان اجازه دهید کارهایش را خودش انجام دهد. یکی از بزرگ ترین اشتباهات والدین که آینده فرزندان را تباه می کند از آغاز ورود به مدرسه شروع می شود. کودکان مدارس ابتدایی تکالیف زیادی دارند تا مهارت های لازم در نوشتن و خواندن را بیاموزند والدین در مواجه شدن با چنین شرایطی معمولا تکالیف فرزندانشان را انجام می دهد چون تصور می کنند آنها بسیار کوچک هستند و از انجام دادن این تکالیف خسته می شوند.

کودکتان را با واقعیت ها آشنا کنید
پنهان کردن واقعیت ها از کودکان نه تنها به سلامت روحی و روانی آنها کمک نمی کند بلکه در آینده آنها را دچار مشکلات روحی جدی می کند. با توجه به سن و سال کودکتان و با درنظر گرفتن فهم و درک او از مسایل زندگی به فرزندتان بیاموزید که هر کسی در زندگی مشکلاتی دارد و زندگی سراسر خوشبختی و راحتی نیست.

مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 2
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
سیگار کشیدن در اتومبیل، صدمات جبران ناپذیری را به سلامت کودکان و بقیه سرنشینان وارد می‌کند.



محققان معتقدند استنشاق تحمیلی دود سیگار احتمال ابتلا به بسیاری از بیماری‌ها نظیر آسم، بیماری‌های قلبی و سرطان را در افراد افزایش می‌دهد و سیگار کشیدن پدران در فضای بسته باعث افزایش غلظت نیکوتین در موی سر همسر و فرزندانشان می‌شود که این امر می‌تواند با افزایش احتمال بروز عوارض ناشی از استعمال دخانیات همراه باشد.

تحقیقات اخیر محققان دانشگاه میشیگان نیز نشان می‌دهد که سیگار کشیدن در اتومبیل، صدمات جبران ناپذیری را به سلامت کودکان و بقیه سرنشینان وارد می‌کند. با توجه به نتایج تحقیقات گسترده در مورد مضرات سیگار کشیدن و اثرات آن بر اطرافیان به ویژه کودکان، در هفت کشور جهان استعمال سیگار در خودرو حامل کودکان و نوجوان کمتر از ۱۵ سال ممنوع است. محققان این دانشگاه می‌گویند؛ ریه‌ کودکان بسیار حساس است و دود سیگار آسیب جدی برای سیستم تنفسی آنان محسوب می‌شود.

سیگار کشیدن در یک محیط بسته و به‌ ویژه ماشین برای تمام افرادی که در معرض دود قرار دارند خطرناک است اما این موضوع اهمیت ویژه‌ای برای کودکان دارد؛ زیرا سیستم تنفسی انسان تا ۱۵ سالگی هنوز به ‌خوبی شکل نگرفته است. این موضوع نه‌ تنها منجر به بیماری‌هایی مانند آسم و تنگی نفس می‌شود، بلکه حافظه کودکان را نیز کاهش می‌دهد. تحقیقات اخیر انجام‌ شده نشان می‌دهد قرار گرفتن در معرض دود سیگار حتی در برخی مواد منجر به اختلال ژنتیکی نیز می‌شود.

با توجه به تمام این موارد، در هفت کشور از جمله برخی ایالت‌های آمریکا، ژاپن، فرانسه، آلمان و انگلیس، سیگار کشیدن بزرگسالان در ماشین در حضور کودکان ممنوع است و قوانین محکمی در این خصوص وضع شده است.

طبق آخرین نظر سنجی انجام‌گرفته در بیشتر کشورهای اروپایی و آمریکا، بیش از ۸۵ درصد والدین نظر مثبتی در مورد این قانون دارند و به آن پایبند هستند. در این میان ۷۵ درصد نیز مخالف سیگارکشیدن در حضور کودکان در هر محیط دیگری هستند.


مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 2
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
فرقی نمی کند که فرزند شما چه سنی دارد، کودک نوپاست، مدرسه می رود و یا نوجوان است، تشویق کردن او به خوردن مواد غذایی مفید و ضروری، برای والدین یک مشکل بزرگ به نظر می رسد.



راهنمایی کودکان برای داشتن یک الگوی غذایی صحیح نیاز به کمی زحمت دارد، اما سلامتی کودکان شما به این دردسر می ارزد.

کودکان به چه غذاهایی نیاز دارند؟
نیازهای تغذیه ای در سنین مختلف کمی متفاوت است اما صرف نظر از سن، همه کودکان به غلات سبوس دار، میوه ها و سبزیجات، لبنیات و گوشت ها نیاز دارند. دقت کنید که در تنظیم برنامه غذایی کودکان همه گروه های غذایی را در نظر بگیرید.

ذخیره مواد غذایی خانه را اصلاح کنید.
یک اصل خوب و مهم این است که اگر مایلید کودک شما ماده غذایی خاصی را نخورد، آن را در منزل نگهداری نکنید. در هنگام خرید، غلات کامل مانند نان های سبوس دار (مثلا نان سنگک مغزها، میوه های تازه و خشک و سبزیجات برای میان وعده ها، لبنیات کم چرب به جای لبنیات طعم دار و شیرین شده و گوشت های کم چرب را انتخاب کنید. اگر در منزل شکلات، شیرینی و آب میوه های آماده دارید، آنها را دور از دید و دسترس کودکان قرار دهید.

اجازه دهید که کودکان در برنامه ریزی تغذیه خود شرکت کنند.
با کودکان در مورد غذاهایی که دوست دارند، صحبت کنید. این کار به معنی محدود کردن وعده های غذایی به سلیقه کودک نیست اما توجه شما به خواسته ها و نظر کودک نکته مهی در تغذیه اوست. مواد غذایی مد ظر خود را همراه با غذاهای مورد علاقه او سرو کنید. در این حالت او حتما مواد غذایی مورد نظر شما را نیز امتحان خواهد نمود. همچنین مواد غذایی را که دوست دارد با شیوه ای سالم طبخ کنید. مثلا سیب زمینی تنوری یا بخارپز انتخاب مناسب تری نسبت به سیب زمینی سرخ شده است. در همه وعده های غذایی از سبزیجات خام یا پخته استفاده کنید. درتغذیه کودکان ناهار یک وعده غذایی مهم است، از او درباره ناهارش نظرخواهی کنید.

سعی کنید غذا را با اعضای خانواده بخورید.
یک فاکتور مهم در تغذیه کودک این است که همه افراد خانواده در کنار هم غذا بخورند. در این حالت کودک شما عادات غذایی صحیح را از شما می آموزد.

الگوی خوبی برای کودکتان باشید.
کودکان در رفتار و اعمال شما بسیار دقیق هستند. اگر شما آنها را به داشتن عادات غذایی مناسب تشویق کنید ولی خود از غذاهای آماده، چرب و شیرینی ها استفاده کنید، او هرگز به توصیه های شما عمل نمی کند. بنابراین از مواد غذایی سالم در رژیم غذایی خانواده استفاده کنید.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 2
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
اولین چیزی را که باید به خاطر داشته باشید ،این است که شیر مادر (همراه با ویتامین AD یا مولتی ویتامین) به تنهایی برای مدت 6 ماه اول می تواند تمام مواد غذایی لازم برای شیر خوار را فراهم کند.

کارشناس کودکان گروه سلامت خانواده و جمعیت مرکز بهداشت نیشابور گفت:  پس از 6 ماه شیر خوار شما نیاز به آهن ومواد غذایی بیشتری نسبت به آنچه در شیر مادر موجود است دارد و از این زمان شیرخوار باید کم کم با غذاهای جامد آشنا شود.
 
سمانه سادات حسینی افزود: شروع زودتر از موعد غذای کمکی ،باعث بروز حساسیت هایی در شیر خواران بدلیل ناتوانی سیستم هضم غذایی آنها می شود.
 
وی بیان داشت: باید توجه داشت در صورت عدم وزن گیری و کافی نبودن شیر مادر فقط در صورت تایید کارکنان بهداشتی یا پزشک می توانید تغذیه کمکی را زودتر از 6 ماهگی شروع کنید.
 
کارشناس کودکان گروه سلامت خانواده و جمعیت مرکز بهداشت نیشابور اضافه کرد: شروع تغذیه کمکی نباید دیرتر از 6 ماهگی باشد و مواد غذایی چه از نظر نوع و چه از نظر مقدار به تدریج به برنامه غذایی شیر خوار اضافه شود و پس از شروع غذای کمکی به تغذیه با شیر مادر تا پایان 2 سالگی ادامه دهید.
 
حسینی اظهار داشت: وقتی غذاهای کمکی را شروع می کنید به تغذیه با شیر مادر بیش از پیش ادامه دهید و هر زمان شیر خوار مایل بود به او شیر بدهید مدت هر وعده تغذیه با شیر مادر نیز باید مشابه قبل باشد.
 
او عنوان گرد: قبل از تهیه غذا دستان خود را تمیز بشوئید و از تمیز بودن تمامی ظروف مورد استفاده مطمئن شوید.
 
وی خاطرنشان کرد: از یک نوع ماده غذایی ساده شروع و کم کم به مخلوطی از چند نوع برسانید و در شروع ،غذاهای نسبتاً رقیق (کمی غلیظ تر از شیر مادر) تهیه کنید و سپس به تدریج بر غلظت آن بیفزایید.
 
کارشناس کودکان گروه سلامت خانواده و جمعیت مرکز بهداشت نیشابور ادامه داد: شیر خوار را از سن 6 ماهگی تشویق کنید مایعات را با فنجان بنوشد.
 
وی یادآور شد: بین اضافه کردن مواد غذایی مختلف 5 تا 7 روز فاصله بگذارید این کار باعث می شود اگر ناسازگاری به یک ماده غذایی وجود داشته باشد شناخته شود و از طرف دیگر دستگاه گوارش شیر خوار فرصت عادت به مواد غذایی را پیدا می کند.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 2
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
خانم های باردار مبتلا به تیروئید چه پرکاری و چه کم کاری اگر تحت درمان قرار نگیرند باعث مشکلاتی برای مادر و اختلالاتی بعد از تولد در نوزاد می شود.

محمد پژوهی ، فوق تخصص غدد و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: در زمان کم کاری غدد تیروئید ممکن است برای کودک اختلالات حافظه و اندام های قلب و گوارش و ریه و اختلالات استخوانی بوجود بیاید که تا زمان کوتاهی قابل درمان است.
 
وی افزود: در پرکاری تیروئید باید در زمان مناسب دارو تجویز شود که جنین دچار کم کاری تیروئید نشود در پرکاری تیروئید عوارضي مانند کم کاری وجود دارد ولی با اختلالات قلبی بیش تر و ناهنجاری های مادرزادی قلب بعد از تولد همراه است.
 
پژوهی در پایان خاطرنشان کرد: کم کاری تیروئید بیماری خاموش است که وزارت بهداشت و درمان برای کنترل آن از روش غربالگری استفاده می کند تا از اختلالات حواس جلوگیری شود.
مطالب مرتبط
 


:: بازدید از این مطلب : 2
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
معمولا بچه هایی که به استفاده از عینک طبی در مدرسه و سرکلاس درس نیاز دارند، به ۲ گروه مختلف تقسیم می شوند
معمولا بچه هایی که به استفاده از عینک طبی در مدرسه و سرکلاس درس نیاز دارند، به ۲ گروه مختلف تقسیم می شوند؛ بچه هایی که والدین آنها تا پیش از رفتن به مدرسه، ضعیف بودن چشمشان را تشخیص نداده اند و برای سنجش بینایی، بنابه هر دلیلی، به پایگاه های سنجش هم مراجعه نکرده اند. این بچه ها معمولا بعد از برگشتن از مدرسه، چشم هایی خسته و گاهی قرمز دارند...


در مواردی هم معلم متوجه می شود آنها به خوبی قادر به دیدن نوشته های روی تخته کلاس یا کتاب درسی شان نیستند و موضوع را با والدین دانش آموزان در میان می گذارند.


گروه دوم، بچه هایی هستند که ضعیف بودن چشم آنها پیش از رفتن به مدرسه با روش های مختلفی تشخیص داده شده است و در حال استفاده از عینک هستند. در هر ۲ گروه این بچه ها، استفاده از عینک هنگام رفتن به مدرسه و نشستن سرکلاس درس، ضروری است. البته دامنه ضعیف بودن چشم و نوع استفاده از عینک در بچه ها کاملا متفاوت است. یعنی امکان دارد شماره عینک برخی بچه ها ۵/۰ یا ۷۵/۰ باشد و شماره عینک برخی دیگرشان به ۴ و ۵ هم برسد. اینکه شماره عینک فرزند شما چند باشد و چشمان او چقدر ضعیف باشند، موضوع بحث ما نیست، موضوع ما یادآوری نکته هایی است که رعایت آنها در مورد بچه هایی که مجبورند با عینک سرکلاس درس حاضر بشوند، ضروری است:

 

۱. معلم فرزندتان را در جریان بگذارید


گاهی شماره عینک بچه ها چندان زیاد نیست و فقط هنگام مطالعه، نوشتن تکالیف خود یا تماشای تلویزیون به استفاده از عینک نیاز دارند. متاسفانه برخی بچه ها به خاطر بازیگوشی و حواس پرتی یا به دلیل خجالت کشیدن از سایر همکلاسی های خود، سرکلاس درس از عینک استفاده نمی کنند و این کار، فشار بیشتری به چشم های آنها وارد می کند. به همین دلیل به والدین این بچه ها توصیه می شود حتما معلم فرزند خود را در جریان لزوم استفاده از عینک برای او قرار بدهند و از معلم بخواهند فرزندشان را به هر ترتیبی که می تواند، مشتاق به استفاده از عینک سرکلاس درس کند. بچه هایی هم که شماره عینکشان بالاست، در معرض تنبلی و انحراف چشم قرار دارند و به همین دلیل، والدین آنها باید راضی و قانعشان کنند که برای حفظ سلامت چشم ها، حتما عینک خود را هم در مدرسه و سرکلاس و هم خارج از محیط مدرسه، همیشه به چشم داشته باشند. توجه به استفاده از عینک به وسیله این بچه ها برای والدین و معلم آنها کاملا ضروری و لازم است.

 

 

۲. عدسی عینک بچه ها شیشه ای نباشد


با توجه به ساختار ظریف صورت و ساختار حساس بینی بچه ها، استفاده از عینک های شیشه ای سنگین و قدیمی را برای آنها به هیچ وجه پیشنهاد نمی کنیم. استفاده از این عینک ها به دلیل ۲ مشکل بزرگی که برای بچه ها ایجاد می کنند، توصیه نمی شود؛ مشکل اول اینکه معمولا بچه ها در مدرسه، جنب وجوش زیادی دارند و ممکن است در اثر بازی و دویدن، زمین بخورند یا در معرض ضربه های ناگهانی به صورتشان قرار بگیرند. حالا اگر عینک آنها شیشه ای باشد، امکان شکستن شیشه و ایجاد بریدگی های ریز و درشت در صورت و آسیب دیدن چشم بچه ها به وجود می آید.


مشکل دوم هم، سنگین بودن شیشه است که این سنگینی، بچه ها را اذیت و از عینک گریزان می کند. با این حساب، بهتر است عینک هایی با عدسی پلاستیکی یا همان تلقی به جای عینک های شیشه ای برای بچه ها انتخاب کنید.


متاسفانه مردم ما فکر می کنند که عینک های تلقی یا پلاستیکی، عینک های بی کیفیتی هستند در صورتی که اگر شما آنها را از مراکز معتبر خریداری کنید، بسیار بهتر، بادوام تر و سبک تر از عینک های شیشه ای (به خصوص برای بچه ها) هستند و مشکلات عینک های شیشه ای را برای بچه ها ایجاد نمی کنند.

 

 

 

۳. قاب عینک بچه ها فلزی نباشد


بهتر است برای بچه ها عینک هایی با قاب های فلزی تهیه نکنید. این قاب ها سنگین هستند و بچه ها هم آنها را چندان نمی پسندند. در حال حاضر، قاب های پلاستیکی سبک با جنس های بسیار باکیفیت و مرغوبی در بازار هستند که می توانند گزینه بهتری برای عینک بچه ها باشند.


یکی از بارزترین ویژگی های این قاب ها هم، ضدحساسیت بودن آنهاست. یعنی پوست لطیف بچه ها در اثر تماس با آنها دچار حساسیت پوستی نمی شود. ضمن اینکه تنوع در رنگ و مدل قاب های پلاستیکی باعث می شود هر بچه ای با هر نوع سلیقه ای، راضی و خوشحال از عینک فروشی برگردد و از عینکی که خریده، ابراز رضایت بکند.

 

 

 

۴. عینک را با آب نشویید


متاسفانه خیلی از بچه ها خودشان اهمیت چندانی به تمیز یا کثیف بودن شیشه عینکشان نمی دهند بنابراین ممکن است عینک آنها به حدی در اثر دستمالی کردن کثیف شده باشد که بچه برای مطالعه یا دیدن تخته کلاس، مجبور شود فشار زیادی به ماهیچه های چشم خود وارد کند. به همین دلیل به والدین عزیز توصیه می شود هر روز عینک بچه ها را از نظر تمیز یا کثیف بودن شیشه، جلوی نور بگیرند و آن را بررسی کنند.


اگر شیشه عینک بچه ها کثیف بود و شفافیت کافی را نداشت، حتما آن را فقط با دستمال مخصوصی که دارد، تمیز کنید. استفاده از دستمال کاغذی یا شستن عینک بچه ها با آب به هیچ وجه توصیه نمی شود چون کلر آب های شهری می تواند با برجا گذاشتن تاثیر منفی بر شیشه یا تلق عینک، باعث کدر شدن آن شود.


بد نیست بدانید که پلاستیک های فشرده عدسی عینک به کلر آب حساسیت بیشتری دارند و در اثر تماس با آن، سریع تر آسیب می بینند. در نهایت اینکه اگر بچه ها مدام عینک خود را برمی دارند و می گذارند یا مدام آن را در مدرسه جا می گذارند، بهتر است بندهای رنگی و فانتزی برای آنها بخرید و تشویقشان کنید عینک خود را با بند به گردنشان بیندازند.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 2
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
تقریباً همه بچه ها گاهی کابوس یا خواب بدی می بینند یا می ترسند و اغلب این ترس ها تا قبل از رفتن به مدرسه، ترس از تاریکی است.


  هنوز مشخص نیست که بچه ها از چه سنی شروع به خواب دیدن می کنند، ولی حتی کودکان کم سن و سال هم درباره خواب های شیرین و کابوس هایی که می بینند چیزهایی تعریف می کنند. تقریباً همه بچه ها گاهی کابوس یا خواب بدی می بینند یا می ترسند و اغلب این ترس ها تا قبل از رفتن به مدرسه، ترس از تاریکی است.

نمی توانیم کاملاً از کابوس پیشگیری کنیم، ولی والدین باید زمینه ای برای استراحت کودک با آرامش کامل را فراهم کنند تا این اتفاق نیفتد. کمک به کودکان برای غلبه بر ترس های دوران کودکی هم به غلبه بر کابوس ها کمک می کند.

کابوس کی اتفاق می افتد؟
کابوس هم مانند خواب های دیگر در مرحله ای از خواب اتفاق می افتد که مغز بسیار فعال است و تجربه ها و اطلاعات جدیدی که از یادگیری و حافظه بدست می آید را مرتب می کند. تصاویر واضحی که مغز پردازش می کند می توانند خیلی واقعی به نظر برسند.

این بخش از خواب با عنوان مرحله حرکت سریع چشم یا REM شناخته می شود، زیرا چشم ها زیر پلک با سرعت زیادی حرکت می کنند. کابوس بیشتر در نیمه دوم خواب شبانه رخ می دهد که فواصل REM طولانی تر هستند.

وقتی بچه ها از کابوس بیدار می شوند، تصاویر هنوز برایشان زنده است و واقعی به نظر می رسد. بنابراین طبیعی است که احساس ترس و ناراحتی بکنند و والدین شان را صدا کنند. وقتی سن مدرسه رفتن بچه ها می رسد، آنها کم کم درک می کنند که کابوس فقط یک خواب ترسناک است و واقعیت ندارد و نمی تواند به آنها ضرری برساند. ولی دانستن این موضوع هم باعث نمی شود که دیگر نترسند. حتی بچه های بزرگتر نیز می ترسند و وقتی از کابوس بیدار می شوند نیاز به دلگرمی و آرامشی دارند که والدین به آنها می دهند.

چه چیزی منجر به کابوس می شود؟
هیچ کس دقیقاً نمی داند که دلیل اصلی کابوس چیست. رویاها و خواب ها – و کابوس ها – یکی از روش هایی هستند که کودکان افکار و احساسات خود درباره موقعیت هایی که با آنها روبرو می شوند را پردازش می کنند.

اغلب اوقات کابوس ها به دلیلی نامشخص رخ می دهند. گاهی هم وقتی اتفاق می افتند که کودک استرس یا تغییر را تجربه می کند. رویدادها یا موقعیت هایی که احساس ناامنی می دهند، مانند اسباب کشی، رفتن به مدرسه تازه، متولد شدن یک خواهر یا برادر، یا تنش های خانوادگی هم ممکن است در کابوس ها منعکس شوند.

گاهی کابوس به عنوان بخشی از واکنش کودک به یک ضربه مانند فاجعه طبیعی، تصادف یا جراحت رخ می دهند. بعضی از بچه ها به خصوص آنهایی که قوه تخیل خوبی دارند، یا درست قبل از خواب، کتاب های ترسناک می خوانند یا فیلم های ترسناک تماشا می کنند، می تواند دلیل کابوس باشد.

موضوعات کابوس ها معمولاً آنچه در ذهن کودک می گذرد را منعکس می کند و مشخص می کند که کودک با احساسات خشونت آمیز، استقلال یا ترس از جدایی در جدال است. اعضای کابوس می تواند شامل هیولاها، آدم های بد، حیوانات، موجودات خیالی یا افراد و مکان های آشنا باشد که به شکل های عجیب و غریبی ترکیب شده اند.

بچه ها ممکن است کابوس هایی مانند خورده شدن، گم شدن، فرار کردن از چیزی یا کسی یا مجازات شدن ببینند. گاهی کابوس ها همان وقایع روزانه هستند که تغییرات ترسناکی کرده اند. شاید بچه همه جزئیات را یادش نیاید، ولی معمولاً بیشتر تصاویر، کاراکترها، موقعیت ها و بخش های ترسناک را به یاد دارد.

تشویق کودک به خواب های شیرین
والدین نمی توانند از کابوس پیشگیری کنند، ولی می توانند به بچه ها کمک کنند تا خواب خوب و راحتی داشته باشند و خواب های خوب ببینند.

برای آنکه به هنگام خواب کودک را آرام کنیم و به او حس امنیت و آرامش بدهیم تا خواب های خوب ببیند، می توانیم کارهای زیر را انجام دهیم:

•    وقت خواب و وقت بیدار شدن همیشه مشخص باشد.

•    روتین خواب ترتیب دهید تا به کودک کمک کنید که آرام شود و احساس امنیت کند و کم کم به خواب برود. این می تواند شامل حمام کردن او، در آغوش کشیدن او، کتاب خواندن یا صحبت های آرام در مورد وقایع خوشایند روز شود.

•    رختخواب یا تختی راحت و جایی آرام داشته باشد. یکی از اسباب بازی های محبوب، عروسک نرم یا نور کم می تواند به خواب بچه کمک کند.

•    کودک باید از تماشای فیلم های ترسناک، برنامه های تلویزیونی یا داستان های ترسناک قبل از رفتن به رختخواب اجتناب کند، به خصوص اگر قبلاً باعث کابوس دیدن او شده است.

•    کودک بداند که کابوس ها واقعی نیستند و فقط خواب هستند و به آنها آسیبی نمی زنند.

  کابوس,کابوس دیدن کودکان,علت کابوس در کودکان

 اقدامات بعد از کابوس دیدن
اگر کودک شما کابوس دید کارهای زیر می تواند به شما کمک کند:

به کودک خود دلگرمی دهید که شما پیش او هستید. حضور آرام شما به او احساس امنیت می دهد و بعد از بیدار شدن و ترسیدن، حس می کند که شما محافظ او هستید. اینکه او بداند شما پیشش هستید حس امنیت او را تقویت می کند.

بر آنچه رخ داده است برچسب بزنید. بگذارید کودک بداند که این یک کابوس بوده و تمام شده است. می توانید جملاتی مثل این بگویید: "خواب بد دیدی، ولی حالا بیدار شدی و همه چی آرومه." به او دلگرمی دهید که چیزهای ترسناکی که در کابوسش دیده، در دنیای واقعی اتفاق نمی افتد.

به او آرامش بدهید. به او نشان دهید که درک می کنید او ترسیده است و دیگر مشکلی نیست. به او یادآوری کنید که همه خواب می بینند و گاهی این خواب ها ترسناک یا ناراحت کننده هستند و خیلی واقعی به نظر می رسند، پس طبیعی است که از آنها بترسد.

جادو کنید. برای بچه های پیش دبستانی و دانش آموزانی که تخیلات واضحی دارند، قدرت های جادویی عشق و محافظت شما، خیلی خوب نتیجه می دهد. می توانید تظاهر کنید که هیولاها با اسپری ضدهیولا ناپدید می شوند. داخل کمد و زیر تخت را نگاه کنید و نشانس دهید که هیولایی وجود ندارد.

نور اتاق را تنظیم کنید. لامپ کم نوری را در اتاق روشن کنید یا لامپ هال را روشن بگذارید تا کودک در اتاق تاریک نترسد و بتواند راحت بخوابد. چراغ خواب کنار تخت هم می تواند کمک کننده باشد.

به کودک خود کمک کنید تا دوباره به خواب برود. گفتن چیزهای آرامش بخش می تواند حال او را عوض کند. موارد زیر را امتحان کنید تا او بتواند دوباره بخوابد: عروسک نرم محبوبش را به بغلش بدهید، پتوی محبوبش را رویش بکشید یا بالش، چراغ خواب یا هر چیزی که دوست دارد در اختیارش بگذارید یا موسیقی آرام برایش بگذارید. یا در مورد خواب های خوبی که دوست دارد ببیند با او حرف بزنید. یا او را ببوسید و آرام از اتاقش بیرون بروید.

گوش شنوا داشته باشید. نیازی نیست که ساعت ها در مورد کابوسش با او حرف بزنید. خیلی موجز و کوتاه در موردش حرف بزنید تا آرام شود و احساس امنیت کند و دوباره بتواند بخوابد. صبح روز بعد او در مورد کابوس شب قبل با شما صحبت می کند. صحبت کردن در مورد کابوس یا کشیدن نقاشی یا نوشتن درباره آن در روشنایی روز باعث می شود که چیزهای ترسناک دیگر ترسناک به نظر نرسند. او از فکر کردن به پایان جدید و جالبی برای خواب ترسناکش خوشش هم می آید.

برای بیشتر کودکان، کابوس ها گاهی اتفاق می افتند و جایی برای نگرانی وجود ندارد و آنها فقط به آرامش و حس امنیتی که به آنها می دهید نیاز دارند. اگر کابوس ها بیشتر شدند و خواب کودک بهم خورده است یا برای او مشکلات رفتاری و احساسی ایجاد کرده است با پزشک مشورت کنید.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 2
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()

صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 11 صفحه بعد