نوشته شده توسط : ali
به طور سنتي، زمان امتحانات مدارس كه نزديك مي‌شود، همه به تكاپو مي‌افتند!

 دانش‌آموزان به دنبال كامل كردن جزوه‌ها، مرور در درس‌هاي مانده، در صورت نياز رفتن به كلاس‌هاي كمكي و... و والدين درصدد فراهم آوردن فضايي مناسب‌تر براي درس خواندن بچه‌ها. اما درس خواندن خود آداب و رسومي دارد . آداب و رسومي كه باعث بالا رفتن كيفيت آن مي‌شود و ضمناً، ضامن سلامتي نيز هست.

گرچه همه ما كمابيش با آنها آشناييم، اما يادآوري آن، آن هم از ديد متخصصان، خالي از لطف نيست. فاصله چشم تا كتاب، قوس طبيعي كمر، دماي اتاق، سروصدا و... از مهم‌ترين مواردي است كه در كار خواندن و نوشتن تأثير دارد . مطلب حاضر اين موارد را از ديد پزشكان مورد بررسي قرار داده است .

▪ دماسنج:
دماي ۲۰ درجه را بيشتر كارشناسان، مناسب‌ترين دما براي مطالعه مي‌دانند .

▪ ساعت:
پس از آنكه در مكان مطالعه قرار گرفتيد، فوراً مطالعه را شروع كنيد و به هيچ عنوان وقت را به بهانه انجام كارهاي ديگر تلف نكنيد .

▪ لباس:
هنگام مطالعه لباس راحت بپوشيد. لباسي كه نه زيادي زبر باشد و نه زيادي نرم، نه بسيار گشاد و نه بسيار تنگ.

▪ وضعيت بدن:
بهترين حالت براي مطالعه، حالت نشسته است و بعد از آن حالت ايستاده و بدترين حالت، حالت خوابيده يا درازكش است. مطالعه در حالت‌هايي نظير درازكش روي شكم، به پشت خوابيدن، در حال راه رفتن، تكيه زدن به ديوار و امثال اين‌ها به هيچ وجه توصيه نمي‌شود، چرا كه مطالعه‌كننده در چنين موقعيت‌هايي به سختي مي‌تواند تمركز حواس خود را حفظ كند .

▪ كمر:
هنگام مطالعه بايد قوس طبيعي ستون فقرات حفظ شود. مطالعه در حالت خميده به جلو، به ويژه براي يك مدت طولاني، با خطر ايجاد تغيير شكل در ستون فقرات و كمردرد همراه است. نگذاريد خم شدن كمر به شكل عادت درآيد .

▪ پا:
بهترين وضعيت پاها به هنگام مطالعه، وضعيتي است كه فشار كمتري روي عضلات پا وارد شود. به همين دليل توصيه مي‌شود كه در وضعيت ايده‌آل مطالعه ( كه همان وضعيت نشسته است)، ترجيحاً از يك صندلي راحت استفاده شود كه پاهاي مطالعه‌كننده روي آن راحت باشد و بتواند كمي هم به سمت جلو مايل شود. بهتر است در فواصل مطالعه كه به چشمتان استراحت مي‌دهيد، وضع نشستن خود را تغيير دهيد تا خون در پاهايتان حركت داشته باشد. رعايت آداب و رسوم خواندن و نوشتن، كيفيت آنها را بالا مي‌برد.استفاده هميشگي از چراغ مطالعه خوب نيست، زيرا نور موضعي چشم‌ها را خسته مي‌كند .

▪ صندلي:
از آنجا كه فرايند يادگيري يك فرآيند شرطي است، هر كسي مي‌تواند خودش را به محيط يا زماني خاص عادت بدهد و به اصطلاح، خودش را شرطي كند . عادت‌هاي تمركز هر شخص هم با اشخاص ديگر متفاوت است. صندلي مي‌تواند يكي از همين عادت‌هاي تمركزي باشد، به نحوي كه هر وقت روي صندلي مخصوصتان نشستيد، تمركزتان براي مطالعه و يادگيري افزايش پيدا كند. اما يادتان باشد كه صندلي تان نبايد خيلي هم راحت باشد، چرا كه صندلي‌هاي بسيار راحت باعث لميدن، چرت زدن و احساس خواب آلودگي مي‌شوند .
خودكار، كتاب و وسايل مورد نياز: عادت كنيد تمام آنچه را كه براي مطالعه نياز داريد، از ابتدا فراهم كنيد و هر كار متفرقه‌اي كه داريد قبل از مطالعه انجام دهيد و پس از اين كه نشستيد، فوراً شروع كنيد به مطالعه .

▪ تنفس:
در جايي كه مطالعه مي‌كنيد، حتماً بايد هوا به خوبي جريان داشته باشد و تنفس در آن محيط، راحت صورت گيرد .

▪ چشم:
نور متوسط، براي مطالعه مناسب‌تر است. نور اطراف و قسمت‌هايي كه در زاويه ديد چشم‌ها هستند بايد يكنواخت باشد. پس استفاده هميشگي از چراغ مطالعه خوب نيست، زيرا نوري كه فقط روي كتاب مي‌افتد، باعث خستگي چشم مي‌شود. نور لامپ‌هاي مهتابي به خاطر اينكه نوسان دارد، براي مطالعه مناسب نيست. بهترين فاصله كتاب تا چشم نيز حداقل ۳۰ سانتيمتر است .

▪ سر:
ممكن است حواس‌پرتي شما ناشي از گرسنگي و تشنگي شديد، بي‌خوابي، خستگي يا علل دروني ديگر باشد. در چنين موقعيتي هرگز مطالعه نكنيد .

▪ گوش:
محرك‌هاي محيطي از قبيل صداي راديو، تلويزيون، تلفن و... باعث حواس‌پرتي مي‌شوند. آنها را از موقعيت مطالعه خود حذف كنيد. ذهن نمي‌تواند در يك آن بر دو موضوع تمركز داشته باشد. گوش كردن به موسيقي همزمان با مطالعه يعني حواس پرتي .

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 10
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
یک روانپزشک معتقد است، مدرسه‌هراسی با سرگیجه، کاهش اشتها، دل‌دردهای نسبتاً شدید و لرزش نشان داده می‌شود و این رفتار که در تک‌فرزندها بیشتر است، از نگرانی کودک نسبت به جدایی از مادر و ترس از فضای مدرسه نشأت می‌گیرد.

 علی باغبانیان با بیان ترسی که برخی دانش‌آموزان به شکل افراطی و مرضی برای رفتن به مدرسه دارند، اظهار داشت: در علم روانشناسی نوعی ترس مرضی وجود دارد که مربوط به مدرسه است؛ برخی ترس‌ها مانند ترس از تمسخر دیگران در مدرسه، عادی است و با گذشت چند روز و تغییر ذهنیت دانش‌آموز برطرف می‌شود. معمولاً کودکان یا این ترس‌ها را بروز نداده یا به صورت علائم جسمانی مانند تکرر ادرار، خشکی دهان، تهوع و استفراغ، آن را نشان می‌دهند.

وی افزود: این نوع ترس ظرف یک هفته تا 10 روز برطرف می‌شود و چنانچه والدین این ترس را کنترل و مدیریت نکنند به مرور زمان برطرف خواهد شد.

* علائم جسمانی مدرسه‌گریزی چیست؟

این متخصص بهداشت روان ادامه داد: در مدرسه‌گریزی، دانش‌آموز امکان تحمل مدرسه را ندارد و دوست دارد محیط را ترک کند. سرگیجه، کاهش اشتها، دل‌دردهای نسبتاً شدید و لرزش جزو علائم مدرسه‌گریزی است.

وی افزود: متأسفانه برخی والدین گمان می‌کنند این رفتارها عمدی است در حالی که واقعاً علائم وجود دارد و آنچه بیشتر از علائم جسمانی مورد توجه است علائم روانی است که با اظهار نگرانی و گفتن اینکه همشاگردی‌ها و معلم قرار است کودک را اذیت کنند، ابراز می‌شود.

این روانپزشک با اذعان نسبت به عدم گفتن خاطرات بد مدرسه توسط بزرگترها گفت: برخی بزرگترها خاطرات بد دوران مدرسه خود را چند روز قبل از آغاز مدرسه برای کودک تعریف می‌کنند و این موجب ترس کودکان می‌شود.

* تک‌فرزندها و پسرها نگرانی جدایی از مادر هستند

این متخصص حوزه بهداشت روان، ابعاد ترس از مدرسه را به صورت نگرانی جدایی از والدین به ویژه مادر و ترس از فضای مدرسه، معلمان و کلاس برشمرد و افزود: ترس از مدرسه می‌تواند ناشی از وابستگی کودک به والدین به ویژه مادر باشد، معمولاً این وابستگی در تک‌فرزندها، فرزندان اول خانواده و پسرها بیشتر است؛ این ترس ناشی از دور شدن کودک از مادر است، جالب است بدانید این مادر است که اضطراب خود را به فرزند منتقل می‌کند، «مواظب باش»های مادر نشان‌دهنده اضطراب خود اوست که به فرزندش منتقل می‌شود.

وی ادامه داد: نوع دوم نیز به ترس از فضای مدرسه، معلمان، کلاس و اذیت احتمالی همشاگردی‌ها مربوط می‌شود که علت آن عدم توجیه مدرسه توسط والدین است.

* اضطراب کودک را با حضور در مدرسه پیش از شروع کلاس‌ها کم کنیم

این روانپزشک تصریح کرد: در تحقیقی میزان اضطراب دانش‌آموزان کلاس اول ابتدایی که چند روز پیش از شروع کلاس‌ها از دور مدرسه و کلاس‌های درس را دیده بودند، بررسی شد. نتایج نشان داد کودکانی که در ساعات آرام روز و پیش از شروع کلاس‌ها مدرسه را از دور دیده‌ بودند، اضطراب کمتری موقع آغاز سال تحصیلی نسبت به دیگران نشان داشتند.

* کودک را وسط روز به خانه نیاورید

این متخصص حوزه بهداشت روان گفت: همه روانپزشکان تأکید می‌کنند چنانچه کودکی روز اول به مدرسه نرفت، والدین با این رفتار مقابله کنند زیرا ماندن در خانه اضطراب و ترس را باقی می‌گذارد، بهتر است والدین یا یکی از آنها به ویژه مادر کنار کودک باشند، همچنین والدین توجه داشته باشند که کودک را با وجود گریه زیاد، وسط روز به خانه نیاورند و با خوردنی و آشامیدنی، رفتار نادرست کودک را تقویت نکنند چرا که می‌توانند موجب شکل‌گیری این ذهنیت در او شود که خانه محیطی امن و آرام است، بنابراین تطبیق با مدرسه سخت‌تر می‌شود.

وی ادامه داد: حتی اگر لازم شد کودک را به خانه بیاوریم باید تا پایان ساعت کلاس‌ها با او برخوردی شبیه آنچه در مدرسه اتفاق می‌افتاد داشته باشیم، زیرا براساس پدیده شرطی شدن کودک می‌آموزد که همه خوشی‌ها در خانه و ناخوشی‌ها در مدرسه است و این رفتارها در نهایت مدرسه‌گریزی را تقویت می‌کند. بعد از اتمام ساعات مدرسه می‌توان اجازه داد تا کودک بازی کند.

این روانپزشک گفت: نکته دیگری که اکثر مادران با آن مواجه می‌شوند همراه شدن مادر با کودک سر کلاس است، شاید این رفتار زنگ اول و موقع جشن قابل قبول باشد، اما حضور مادر در تمام ساعات مدرسه قابل قبول نیست، پیشنهاد می‌شود مادر در مدرسه باشد ولی به کودک نگوید به خاطر او در مدرسه است و با صحبت کردن با دیگر مادران یا تلفن خود شرایط را عادی جلوه دهد.

* 85 درصد مبتلایان به مدرسه‌هراسی‌ بعد از دو هفته درمان می‌شوند

وی افزود: معمولاً بیش از 85 درصد دانش‌آموزانی که مدرسه‌هراسی دارند بعد از گذشت دو هفته بهتر می‌شوند. در برخی موارد نیز که کودک علائمی مانند تپش قلب شدید، لرزش، عرق کردن کف دست و تنگی نفس را نشان می‌دهد نیز باید کودک در مدرسه بماند و روز بعد اگر امکان دارد پزشک به مدرسه رفته یا او را به نزدیک‌ترین درمانگاه برده تا داروهای ضد اضطراب برایش تجویز شود.

باغبانیان خاطرنشان کرد: آنچه در رویارویی با اضطراب مدرسه اهمیت دارد این است که والدین بدانند رفتار کودک عمدی نیست، دانستن این نکته در دانستن مشکلات کودک و تطبیق با مدرسه بسیار مؤثر است، همچنین با پخش سرود و بازی‌های گروهی فضای شادی را برای دانش‌آموزان به وجود آورد که اتفاقاً در اجتماعی شدن آنها و پذیرفتن گروه جدید مؤثر است.

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 8
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
فرهنگ و روش زندگی کودک در خانواده از اهمیت زیدی برخوردار است. اگر کودک با حیوان ارتباط نداشته باشد، وجود تصویر حیوان در نقاشی اش اهمیت خاص پیدا می کند.

 تصویر حیوان در نقاشی کسانی که احساس گناه و تقصیری را که تجربه کرده اند و جرات ابراز آن را نداشته اند، دیده می شود.

بررسی های نشان داده کودکان نقاشی کردن را از مرحله خط خطی کردن در حدود ۱۸ ماهگی آغاز می کنند که همگی قابل تأمل است.
 خورشید قرمزرنگ از پشت کوهی پوشیده از برف نمایان شده است. در گوشه ای از صفحات سپید، پسرکی لاغر مشغول توپ بازی کردن با مادری است که لبخندی بزرگ روی لبانش نشسته.

شاید دیدن چنین تصویری روی کاغذ سفیدرنگ برای بسیاری از ما تصویری کاملا معمولی باشد و چندان جذاب به نظر نرسد درحالی که به اعتقاد کارشناسان حوزه اجتماعی و روان شناسان کودک، حتی خط خطی کردن کاغذ توسط بچه ها معنا و مفهوم خاصی دارد. آنها در تجزیه و تحلیل نقاشی کودکان به نتایج مختلفی دست یافته اند.


براین اساس نقاشی برای کودک تنها یک وسیله بازی نیست بلکه یک ضرورت و نیاز برای بیان هستی خوش و برقراری ارتباط با دیگران در دنیای اطراف اوست.


در نقاشی کودکان، به کارگیری رنگ خاص و بزرگ جلوه دادن افراد یا اشیا همگی حکایت از معنا و علائم خاصی دارد که شناخت آن برای والدین ضروری است چراکه نقاشی بیشتر به عنوانی ک نیاز روانی و وسیله ای برای سرگرمی و بازی کودکان است. بررسی های نشان داده کودکان نقاشی کردن را از مرحله خط خطی کردن در حدود ۱۸ ماهگی آغاز می کنند که همگی قابل تأمل است.


خانواده هایی که نقاشی می شوند


معمولا بیشتر کودکان دوست دارند در نقاشی شان آدمک بکشند به طوری که همواراه در لا به لای نقاشی کودکان تصویری از خانواده هایشان دیده می شود.


آیا تاکنون به این تصاویر توجه کرده اید؟ درنگ و تأمل در این تصاویر ضمن داشتن جزئیاتی خاص می تواند کمی برای والدین اضطراب آور باشد. در تجزیه و تحیل نقاشی کودکان از خانواده، باید به دو بخش محتوا و چهارچوب توجه کرد که در این میان خط، رنگ و فضا از اهمیت بیشتری برخوردار است.


«هدایت اله ستوده»، عضو هیات علمی دانشگاه که در یکی از کتاب هایش نیز فصلی را به این موضوع اختصاص داده درباره تحلیل تصویر خانواده در نقاشی کودکان معتقد است: «شخصیت هایی که در نقاشی ارزش نهاده می شوند از اندازه بزرگی تصویرشان قابل شناختند. هنگامی که در نقاشی کودک، یکی از افراد خانواده کم است یا دیده نمی شود می توان نتیجه گرفت که شخص در ضمیر خود حذف او را آرزومند است.»


وی ادامه می دهد: «همچنین در بعضی از نقاشی ها که از افراد خانواده کشیده می شود ممکن است شخصیت دیگری نیز مانند یک مرد، زن، نوزاد و حتی یک حیوان اضافه شود.


کودک به کمک این شخصیت اضافه شده تمایلات و خواسته هایی را که جرأت عملی کردن آنها را ندارد، به صورت تخیلی و تصوری عملی می کند. همچنین سایه زدن های افراطی در نقاشی و به کارگیری از رنگ های تیره نشان دهنده کمبود محبت در کودکان است.»


بد نیست بدانید کودکان خجالتی، جزئیت را از نظر می اندازند و فقط دایره صورت را ترسیم می کنند. همچنین اگر لب ها در نقاشی بسته باشد، نشان دهنده فشار و تنش است. کودکان حسود در نقاشی خود فقط پدر و مادر را نقاشی می کنند.


کجا و چی کشیده؟


ناحیه ترسیم نقاشی یکی دیگر از جنبه های مهم و درخور توجه در تحلیل محتوای نقاشی است. برای این کار باید دقت کرد که نقاشی در چه سمتی از کاغذ کشیده و با چه شخصی آغاز شده است.


«زهرا حاج سید جوادی» مشاور خانواده و جامعه شناس درباره ضرورت آگاهی از این موضوع می گوید: «ناحیه پایین صفحه، ناحیه غرایز بنیادی، صیانت ذات و افسرده هاست. قسمت بالا نیز بیانگر گسترش تخیلات و افراد آرمانگر و رویاپرداز و بخش چپ، برگشت به دوره کودکی خویش و ناحیه راست نیز ناحیه آینده است. والدین با کمی توجه می توانند این نکات را از آثار فرزندانشان استخراج و برای کسب اطلاعات تخصصی تر و راهنمایی از روان شناسان بهره مند شوند.»


خانه و کوچه


در نقاشی کودکان خانه بیش از هر چیز دیگری کشیده می شود. معمولا کودک در سنین اولیه خانه ای معمولی نقاشی می کند ولی ضمن بالارفتن سن کودک ساختمان خانه نیز تکامل می یابد.


خانه در نقاشی کودکان پناهگاه و هسته اصلی و نشان دهنده گرمی خانوادگی است که ممکن است مورد علاقه و تنفر کودک باشد. ستوده در این باره می گوید: «اگر در خانه ای که کودک ترسیم می کند باغچه و گل و دودکش بخاری کشیده شود، نشان دهنده یک زندگی سعادتمندانه و دلباز است. برخلاف این مورد ممکن است خانه ای بدون در ورودی و با دیوارهای بلند، نقاشی شود که اینها در سنین پنج تا هشت سالگی نشانه خجالتی بودن و وابستگی شدید این افراد است. وابستگی شدید او به مادر بعداز هشت سالگی نشانگر احساس خود کوچک بینی و تنهایی در کودک و در نوجوانی نشانه شرم و حیای زیادی او است.»


اگر خانه ای به صورت قصر در نقاشی نشان داده شود به منزله پناهگاهی مطلوب است و برعکس اگر به صورت زندان کشیده شود. نماد فشار خانوادگی و از هم پاشیدگی و فروپاشی این نهاد تاثیرگذار است. شکل خانه نیز مثل بقیه چیزها تحت تاثیر محیط اجتماعی و فرهنگی کودک است. بسیاری از کودکان دوست دارند در نقاشی هایشان کوچه را نیز ترسیم کنند.


«مریم عمویی» مشاور خانواده در این باره می گوید: «کوچه امتداد و ادامه خانه است. کوچه برای کودک امکان خارج شدن از خانه و محیط محدود خانواده و درنهایت از خود بیورن آمدن را فراهم می کند. اگر کودک مشکلاتی برای برقرارکردن ارتباط با دیگران داشته باشد کوچه و جاده به صورت پیچ و خم دار می کشد و در مواقع ینیز کوچه نماد فرار و گریز است.


خیابان های عریض وب از، نشانگر ش ادی و صدات و کوچه های تنگ و بسته نشانگر کمبودهای عاطفی کودک است. کودکانی که رد خانواده های ازهم گسیخته زندگی می کنند معمولا در نقاشی هایشان کوچه های متعددی دیده می شود. دیوارهای بلند در نقاشی نیز نشانه خجالتی بودن کودک و وابستگی شدید به مادر است.»


در خانواده هایی که پدر و مادر از هم جدا باشند کودک خانه را به دو قسمت تقسیم می کند و دو در ورودی برای آن می گذارد. اگر خانه به صورت مستقر کشیده شود نشانه پناهگاه مطلوب است.


خورشید، آسمان و زمین


این تصاویر به معنی امنیت، خوشحالی، گرما و قدرت است. خورشید در نقاشی به معنی پدر است. وقتی رابطه کودک با پدر خوب باشد کودک خورشید را در حالت درخشش مر کشد. آسمان به معنی الهام و پاکی است و زمین به معنی ثبات و امنیت است. اتومبیل نیز نشانه قدرت است که در نقاشی پسرها دیده می شود.


حیوان


فرهنگ و روش زندگی کودک در خانواده از اهمیت زیدی برخوردار است. اگر کودک با حیوان ارتباط نداشته باشد، وجود تصویر حیوان در نقاشی اش اهمیت خاص پیدا می کند. تصویر حیوان در نقاشی کسانی که احساس گناه و تقصیری را که تجربه کرده اند و جرات ابراز آن را نداشته اند، دیده می شود. پرخاشگری علیه اعضای خانواده به شکل حیوان وحشی مثل سگ، گرگ و شیر واقعی بیان می شود.


آموزش یا اصلاح نقاشی؟


بسیاری از والدین هنگام مشاهده نقاشی های فرزندشان درصدد رفع نواقص آن برمی آیند و گمان می کنند با این روش، اصول صحیح نقاشی را به آنها می آموزند در حالی که کودک هنگام ترسیم نقاشی، خود را از ممنوعیت رها کرده و ادراک خود را در دنیای پیرامون ترسیم می کند.


اگر با دیدن نقاشی کودیکتان احساس کردید او در نقاشی هایش چیزهایی را به تصویر می کشد که برای شما نگران کننده است، به جای اصلاح کودکتان رو به روی آینه بایستید و به خودتان نگاه کنید. شاید مشکل در خود شماست.

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 8
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
پوشک‌های پارچه‌ای تنها قلمی هستند که "باید" با مواد پاک‌کننده ملایم مخصوص نوزاد شسته شوند تا از ایجاد بثورات پوستی ناشی از تحریک پوشک جلوگیری شود

 همیشه لازم نیست که لباس‌های نوزاد کم‌سن را با ماده پاک‌کننده‌ای بشویید که به طور خاص برای نوزادان ساخته شده باشد.

در شستن لباس نوزاد به این توصیه‌ها عمل کنید:

لباس‌های نوزادانی که مشکلات پوستی مانند آلرژی، اگزما، درماتیت آتوپیک و سایر مشکلاتی که با حساسیت پوستی همراه است، را دارند، باید با ماده مخصوص پاک‌کننده نوزاد شست. در موارد دیگر، شما می‌توانید از پاک‌کننده‌های معمولی استفاده کنید.

پیش از شروع استفاده از ماده پاک‌کننده معمولی برای شستن لباس نوزاد، یک تکه لباس را امتحان کنید و ببینید چگونه پوست نوزاد واکنش نشان می‌دهد. اگر نشانه‌ای از تحریک پوستی وجود داشت، به استفاده از ماده پاک‌کننده مخصوص نوزاد یا ماده پاک‌کننده‌ای که عاری از رنگ و رایحه است، ادامه دهید.

اگر از پوشک پارچه‌ای استفاده می‌کنید، باید آن را به طور جداگانه از سایر اقلام بشویید.

پوشک‌های پارچه‌ای تنها قلمی هستند که "باید" با مواد پاک‌کننده ملایم مخصوص نوزاد شسته شوند تا از ایجاد بثورات پوستی ناشی از تحریک پوشک جلوگیری شود.

این پوشک‌‌ها را باید بدون مواد نرم‌کننده پارچه، با آب بسیار داغ و یک آبکشی دوم شست.


 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 8
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
فوايد و مضرات گسترش پيام‌هاي تبليغاتي براي رشد هوش كودكان چيست؟ اين تبليغات همه آنچه بايد بدانيم را مي‌گويد؟ چه حرف‌هاي ناتمامي در تبليغات بسته‌هاي هوش وجود دارد؟

رشد و پرورش هوش شناختي كودكان مدتي است كه با فعاليت‌هاي برخي مؤسسه‌هاي خصوصي و كمك تبليغات رسانه‌اي به احساس نياز در تعدادي از خانواده‌ها تبديل شده است. تلاش براي باهوش‌شدن فرزندان در هر خانواده‌اي به يك شكل بروز مي‌كند: شوق خريد بسته‌هاي آموزشي هوش افزا، نگراني از اينكه اگر نتوانم كلاس و بسته‌اي را براي فرزندم تهيه كنم، چه آينده‌اي در انتظار فرزندم خواهد بود؟ البته نمي‌توان همه مزاياي كمك‌آموزشي را انكار كرد اما وقتي شعار‌هاي تبليغاتي كار را به آنجا برساند كه ادعا كنند كه شما مي‌توانيد با 15دقيقه در روز كودكتان را نابغه كنيد و... آثار نامطلوبي به‌وجود مي‌آورند و با اغراق‌هاي خود سطح تلاش‌هاي تربيتي را محدود و غيرواقعي مي‌كنند.

 اينكه پيام‌هاي تبليغاتي مكررا و دائم از وظيفه آموزش پدرها و مادرها و محبت آنها بگويند و بعد خريد محتواي خود را مساوي پدر و مادري‌كردن خوب تلقي كنند، موجب مي‌شود كه توجه و دغدغه والدين كم‌كم به نوعي نگراني تبديل شود كه فقط با خريدن اين بسته‌هاي هوش از بين مي‌رود. البته آسيب جدي ديگر اين نوع تبليغات اين است كه براي قشر ضعيف و كم‌توان مالي حسرت برباد رفتن آينده فرزاندشان را به‌دنبال دارد. ما به شما مي‌گوييم كه چگونه مي‌توانيد بدون خريد اين بسته‌هاي هوش‌افزا به كودك خود كمك كنيد.

همه باهوشند اما...
نمره هوش فرزندان براي بعضي پدرها ومادرها، بهانه خوبي براي فخر فروشي آنهاست درحالي‌كه آيا كسي به‌نظر بچه‌ها وقتي مجبور مي‌شوند تست هوش بدهند، بازي‌هاي فكري كنند يا... توجه مي‌كند؟ اجبار در رشد هوش و نابغه‌شدن، اگر براي بچه‌ها وظيفه‌اي باشد كه به وسيله آن رضايت پدر و مادر را به‌دست بياورند، نه‌تنها تلاش مفيدي نيست بلكه موجب از بين رفتن خلاقيت آنها هم مي‌شود.

هوش تیزکنی
در واقع هوش‌شناختي كه تبليغات با شعار‌هايي مثل فعال‌سازي‌ نيمكره راست و چپ و... آن ‌را به معني تضمين موفقيت آينده فرزندان معرفي مي‌كنند، فقط مي‌تواند در سال‌هاي اوليه تحصيل بچه‌ها ضامن موفقيت تحصيلي آنها باشد. ضمن آنكه پدر و مادر بودن يك بچه نابغه نيز كار راحتي نيست. امروزه با پيشرفت علم ديگر نمي‌توان از يك مدل هوش حرف زد بلكه بايد به انواع مختلف هوش اهميت داد. افراد موفق در كنكور، محيط‌هاي كار و... لزوما افرادي با هوش شناختي بالا نيستند بلكه آنها افرادي با هوش متوسط و نرمال هستند كه توانسته‌اند هوش هيجاني خود را بالا ببرند و توانايي‌ها و انگيزه‌هاي خود را بشناسند.

همچنين اين افراد مي‌توانند احساسات خود را مديريت كنند. براي آنكه بتوانيد موفقيت آينده بچه‌هاي خود را تضمين كنيد لازم است هوش‌ شناختي و هوش هيجاني را به موازات هم رشد بدهيد. امروزه همه باهوشند. فرق آدم‌ها در شناخت نوع هوش آنهاست. كسي كه توانايي حرف‌زدن بسيار خوبي دارد، فردي كه مي‌تواند با افراد به‌خوبي ارتباط برقرار كند، نقاش‌ها، ورزشكارها، دوستداران طبيعت و...، همه از نوعي از هوش بهره برده‌اند كه احتمالا ديگران از اين نوع هوش به اندازه كافي بهره نبرده‌اند.

هوش اين افراد در دسته‌هايي با اين نام مثل هوش كلامي، هوش ميان‌فردي، هوش فضايي، هوش جسمي و... قرار مي‌گيرد. اگر شما پدرها و مادر‌ها سطح اطلاعات خود را در اين زمينه بالا ببريد و فقط شنونده محض اين تبيلغات نباشيد، مي‌توانيد محيطي براي تجربه‌اندوزي و تلاش و خلاقيت بچه‌ها تدارك ببينيد. بعد كم‌كم خودتان مي‌توانيد كشف كنيد كه فرزند شما از كدام يك از انواع هوش بيشتر بهره برده است. اتفاقا اين كشف صرفا با خرج‌كردن پول به‌دست نمي‌آيد؛ صبر شما و وقتي كه براي اين كار مي‌گذاريد مهم‌ترين ابزارهاي شما در اين كار هستند.

اولين سال‌هاي زندگي
خانواده‌اي كه پدر و مادر در آن سختگيري بي‌جا دارند و پرخاشگر و انتقاد‌كننده باشند، به هوش بچه‌ها و جرأت بچه‌ها براي بيان توانايي‌شان صدمه وارد مي‌كند. در مقابل، خانواده‌هايي كه محيط دوستانه، آرام و رابطه‌اي برمبناي تعامل سالم با فرزند خود دارند مي‌توانند به رشد توانايي‌هاي هوشي بچه‌ها كمك كنند. پيشنهاد‌هاي زير به شما كمك مي‌كند كه در تقويت هوش بچه‌ها اثرگذار باشيد:

1- صبحانه خوب و كامل را فراموش نكنيد. مغز خوب و سالم، غذاي سالم و كافي هم نياز دارد؛ اگر كودك شما صبحانه خوبي بخورد كه بتواند 20درصد انرژي او را براي ادامه روز تأمين كند، حتما توجه و تمركز بيشتري پيدا مي‌كند.

2- بازي به اندازه غذاي خوب مي‌تواند در رشد هوش ‌شناختي كودكان اثر‌گذار باشد. بازي حساب‌شده نوعي تمرين مغز است. در دوران نوزادي با بغل كردن بچه و بازي كلامي با نوزادان مي‌توانيد به رشد و تقويت بيشتر و بهتر هوش آنها كمك كنيد. در سال‌هاي بعدي هم مي‌توانيد به كمك حواس بچه‌ها و بدون آنكه امكانات مادي زيادي لازم داشته باشيد با او بازي كنيد و به افزايش شبكه سلول‌هاي مغز كه ابزار هوش است، كمك كنيد.

3- دالي بازي، قايم موشك، بازي‌هاي نمايشي مثل پانتوميم و حتي تشخيص بو‌ها با چشم بسته به رشد هوش كودك كمك مي‌كند.

4- در سال‌هاي بالاتر، بازي‌هاي فكري كه بچه‌ها خودشان انتخاب مي‌كنند مثل پازل و بعضي از بازي‌هاي رايانه‌اي در زمان‌هاي محدود مي‌تواند مؤثر باشد.

5- تعامل كودك و والدين مثل حرف‌زدن، گوش‌كردن به هم، توجه به هم، سؤال پرسيدن و نظر خواستن، در قدرت هوش بچه‌ها اثر‌گذار است.

  هوش کودک,افزایش هوش کودک

6- اگر پدر و مادر اهل مطالعه كتاب باشند به راحتي مي‌توان ايده تشويق كودكان به مطالعه را براي افزايش هوش عملي كرد.كتاب خواندن سلول‌هاي مغز را فعال و زمينه تجربه‌اندوزي و آزمون و خطاي كمتر را به بچه‌ها هديه مي‌كند. براي بچه‌ها كتاب بخوانيد و اجازه بدهيد هر سؤالي دارند از شما بپرسند و به آنها با حوصله و دقت جواب دهيد. حتما شما هم بعد از خواندن كتاب از كودك خود درباره شخصيت‌ها و اتفاقات داستان سؤال بپرسيد. از او بخواهيد درباره داستان كتاب نقاشي هم بكشد.

7- سرزنش و مقايسه بچه‌ها را فراموش كنيد. اگر بخواهيد با ميزان هوشمندي بچه‌ها فخرفروشي كنيد آنها را در فشار رواني قرار مي‌دهيد و از همه مهم‌تر اينكه دوران كودكي را از آنها مي‌گيريد.

8- شايد فكر كنيد هر فرد نابغه و باهوش موفقي، قطعا خانواده مرفه و بدون مشكلي داشته. اما بهتر است بدانيد كه اغلب افراد موفق دنيا زندگي‌هاي سخت و پر از رنجي داشته‌اند. شايد راز اين شكوفايي در اين باشد كه ذهن افراد در شرايط سخت و چالش‌انگيز مجبور مي‌شودكه اطلاعات را پردازش و راه‌‌حل‌يابي كند. در خانواده به‌دنبال ايجاد محيط مصنوعي و گلخانه‌اي كه در آن بچه‌ها به رشد هوشي برسند، نباشيد، به آنها فرصت فكر كردن و حل مسئله بدهيد.

9- خلاقيت را در كودك رشد دهيد. يكي از راه‌هاي رشد خلاقيت اين است كه به جاي اينكه همه چيز را حاضر و آماده در اختيارش بگذاريد، به او كمك كنيد تا از وسايل و ابزارهاي دم دستي و غيرقابل استفاده، وسايل مورد نياز خودش را بسازد. به او فرصت بدهيد فكر كند كه چگونه مي‌تواند به كمك يك لوله مقوايي كه از انتهاي يك دستمال كاغذي رولي باقي مانده است و چند تكه پارچه و چسب و... يك جامدادي روميزي براي خودش بسازد.

كمك به هوش بچه‌ها قبل از تولد
هوش‌ شناختي يكي از ابزارهاي موفقيت بچه‌ها در آينده است. همانقدر كه وراثت و ژن‌ها مي‌توانند در ميزان هوش بچه‌ها اثرگذار باشند، محيط هم مي‌تواند در رشد و تقويت يا هدر دادن و ضعيف‌كردن اين نعمت خدادادي نقش داشته باشد. مراقبت از هوش بچه‌ها بيش از هركسي از دست پدر و مادرها بر مي‌آيد. اما راه‌هاي تقويت هوش‌ شناختي چيست؟

حتما شما هم در گفت‌وگوهاي روزمره خود به شوخي از كسي شنيده‌ايد كه بگويد: از مغزت كار بكش كه خاك نخورد. اينگونه جمله‌ها هرچند به شوخي بين ما رد و بدل مي‌شوند اما واقعيت دارند و اثبات شده هستند. سلول‌هاي مغز هم مثل سلول‌هاي ديگر بدن ما درصورتي كه به خوبي به‌كار گرفته نشوند، از بين مي‌روند. تقويت هوش شناختي به اين معني است كه شما براي زنده ماندن و تقويت كردن سلول‌هاي مغزي تلاش كنيد.

جالب است بدانيد كه كمك به تقويت هوش شناختي، قبل از تولد كودك شروع مي‌شود و بعد از 8سالگي به ندرت تغيير مي‌كند.

در دوران بارداري نخستين قدم‌هاي محيط و پدر و مادر براي هوشمندي بچه‌ها برداشته مي‌شود. پيشنهادهاي زير مي‌تواند به مادران باردار كمك كند:

مادر آرام و بدون اضطراب، كودك آرامي خواهد داشت كه زمينه شكوفايي هوش بيشتري برايش فراهم مي‌شود. سعي كنيد در اين دوران آرامش خود را حفظ كنيد. يكي از راه‌هاي آرامش گرفتن در روزهاي بارداري قرآن خواندن است.

نوع تغذيه زنان باردار و استفاده از انواع ويتامين‌ها و مواد مغذي براي شكل‌گيري سلول‌ها مهم است. در توصيه‌هاي اسلامي و طب سنتي ايران استفاده از عسل، كدو، كندر، خرما، خرفه، كرفس، نارنج و مويز را براي افزايش هوش و عقل كودك پيشنهاد مي‌دهند.

با هماهنگي پزشك، يك برنامه ورزشي براي زنان باردار مي‌تواند تا حدود 14درجه به رشد هوش نوزاد آينده كمك كند.

جنين به‌خوبي مي‌تواند پيام‌هاي محيط بيرون را دريافت كند. در دوران بارداري صحبت با طفل به‌خصوص توسط مادر، قرآن خواندن براي او، زدن ضربه‌هاي آهسته و نوازش پوست شكم مادر و حتي نور‌هاي مختلف محيط مي‌تواند محرك مغز جنين باشد.

بعد از تولد، آغوش گرم مادر و تماس بدني او با نوزاد و شير مادر يكي از مهم‌ترين كمك‌ها براي تقويت و رشد هوش نوزادان است.

جعبه تلويزيون و كامپيوتر با هوش چه مي‌كند؟
اگرچه تلويزيون و كامپيوتر مي‌تواند آموزنده باشد اما استفاده زودهنگام از تلويزيون براي بچه‌ها مي‌تواند موجب اختلال در خلاقيت و تكامل سلول‌هاي مغزي كودكان نوپا شود. در سال‌هاي بعد هم كه بچه‌ها در مرحله دوران حساس رشد حافظه، هوش و ساير توانايي‌ها هستند، استفاده نامناسب از تلويزيون و كامپيوترمي‌تواند در آنها اختلال توجه، خيالپردازي‌ها، ضعف استدلال‌ها و كمبود مهارت‌هاي ارتباطي با همسالان را ايجاد كند. استفاده از اين ابزارها شايد بچه‌ها را براي مدت كوتاهي سرگرم يا آرام كند اما آرزو‌ها و اهداف بلندمدت والدين را براي توانمند‌سازي‌ و تقويت هوش آنها به باد خواهد داد. علاوه بر اينها كودك به جاي تجربه بازي‌هاي شاد گروهي، در حال يا آينده منزوي مي‌شود و فرصت رشد مهارت‌هايش از بين مي‌رود.

بهتر است والدين از بچه‌ها بخواهند كه به سليقه خود و البته با تاييد والدين چند برنامه يا بازي كوتاه را در طول شبانه روز انتخاب كنند و فقط اجازه استفاده از آنها را داشته باشند. اگر شما فعاليت‌هاي سرگرم‌كننده و جايگزيني را در خانه، ميهماني‌ها يا تعطيلات درنظر بگيرد و در قانونگذاري نظر بچه‌ها را بپرسيد و بعد مراقب خوبي از قانون خانه باشيد، بچه‌ها هم به مرور علاقه محدود شده‌اي را به فيلم‌ها و بازي‌هاي كامپيوتري نشان مي‌دهند اما اگر فقط منع كنيد بدون آنكه پيشنهاد جايگزيني داشته باشيد، موفق نمي‌شويد.


 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 11
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
تغذیه اصولی و درست کودکان و نوجوانان به خصوص در دوران مدرسه باید بر دو اصل مهم تغذیه ای که شامل تعادل و تنوع می باشد استوار باشد.

عضو انجمن تغذیه ایران گفت: سوء تغذیه کودک در دوران مدرسه عامل کوتاهی قد، کاهش بهره هوشی، افزایش ابتلا به بیماریها و افت تحصیلی آنان است.

پروین افشار روز دوشنبه  با اشاره به اینکه تمام مشکلات جسمی کودک در دوران مدرسه ناشی از کمبودهای تغذیه ای و الگو غذایی نادرست است، افزود: برای پیشگیری از این عوارض باید به تغذیه این گروه توجه ویژه ای شود.

وی یادآورشد : تغذیه اصولی و درست کودکان و نوجوانان به خصوص در دوران مدرسه باید بر دو اصل مهم تغذیه ای که شامل تعادل و تنوع می باشد استوار باشد.

افشار تصریح کرد : تنوع یعنی باید از تمام گروههای غذایی که شامل نان و غلات مثل برنج و مواد غذایی نشاسته ای است و تامین کننده بخش مهمی از انرژی مورد نیاز کودکان در سنین مدرسه می باشد و از سوی دیگر تامین کننده ویتامین ها و مواد معدنی و فیبر مورد نیاز است، استفاده شود.

وی ابراز کرد: گروه میوه و سبزیجات نیز در عین حال که تامین کننده فیبر است، منبع بسیار خوبی از ویتامین ها و مواد معدنی هستند.

این کارشناس تغذیه مرکز آموزشی و درمانی تخصصی و فوق تخصصی آیت الله موسوی زنجان ادامه داد: گروه گوشت که شامل گوشت قرمز، مرغ و ماکیان، تخم مرغ، کره، بادام زمینی و حبوبات است تامین کننده پروتئین مورد نیاز بدن بوده و برای رشد کودکان لازم و ضروری است.

وی گروه لبنیات شامل شیر و ماست را علاوه بر داشتن منبع انرژی و پروتئین، منبع بسیار خوبی از کلسیم و ویتامین D برای رشد و استحکام استخوان های دانش آموزان ذکر کرد.

افشار افزود: گروه چربی نیز تامین کننده انرژی و اسیدهای چرب بوده که استفاده از آن به مقدار نیاز باید مورد توجه قرار گیرد.

عضو انجمن تغذیه ایران با تاکید بر اینکه تامین تغذیه مورد نیاز کودکان و نوجوانان در حال تحصیل توجه به تمامی گروه های غذایی اعلام شده است، تصریح کرد: تعادل یعنی از تمام گروه های غذایی به اندازه نیاز استفاده شود و این موضوع مهم به نوبه خود اهمیت ویژه ای دارد.

وی خاطرنشان کرد: توجه به دو اصل 'تنوع و تعادل' در برنامه و الگوی غذایی کودکان در سنین مدرسه علاوه بر رفع نیازهای تغذیه ای، ریز مغذی های نظیر روی ، آهن، کلسیم و ید که نقش مهمی در رشد و یادگیری آنها دارد را به میزان قابل توجهی تامین می کند.

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 13
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
گاهی فرزند اول با اعتراض نزد شما می‌آید: «چرا هر کاری من انجام می‌دهم، او هم انجام می‌دهد؟» شما در پاسخ ...

فرزند اول همیشه به عنوان موش‌های آزمایشگاهی شناخته می‌شوند زیرا پدر و مادر با آنها کودکیاری را می‌آموزند. تحقیقات نشان می‌دهد که فرزندان اول تحصیل کرده، مسئول، منظم و قابل اعتماد هستند زیرا والدین‌‌شان بلند پرواز و محافظه کار بوده‌اند.

ما در اینجا جملاتی که والدین تنها به فرزندان اول خود می‌گویند، برایتان آورده‌ایم.

«لباست را خراب نکن، خواهر/برادرت هم باید از آن استفاده کند»

زمانی که شما فرزند دیگری از جنس فرزند اول خود دارید، سعی می‌کنید لوازم او را، به خصوص آنهایی که گران هستند، سالم نگهدارید. در این صورت می‌توانید پول خود را صرف چیزهای دیگری به جز لباس و کفش و... کنید.

«تو باید الگوی خواهر/برادرت باشی»

فرزندان اول همیشه باید مسئول کارهای خود و الگویی برای فرزندان بعدی باشند، زیرا کوچک‌ترها همیشه از آنها تقلید می‌کنند. بنابراین رفتار درست آنها از ضروریات است.

«من نگفتم تو مقصری»

دو کودک در حال بازی با همدیگر هستند که ناگهان فرزند دوم گریه می‌کند. شما می‌روید تا دلیل آن را پیدا کنید. اولین جمله‌ای که فرزند اول به شما خواهد گفت این است: «من مقصر نیستم.» در این موقعیت شما به او می‌گویید: «من نگفتم که تو مقصری ولی حالا که حالت دفاعی به خودت گرفتی باید از تو سوال هایی بپرسم.»

«او از تو یاد می‌گیرد»

ممکن است فرزند اولتان به شما بگوید که چرا خواهر/ برادرش چنین رفتاری می‌کند. شما در جواب به او می‌گویید: «زیرا هنوز نمی‌داند چگونه رفتار کند. او برای یادگیری به تو احتیاج دارد.» بنابراین ما تمام مسئولیت‌ها را گردن فرزند اول می‌اندازیم.

«تو باید بهتر بدانی»

فرزندان دوم همیشه می‌توانند از زیر بار اشتباهات خود شانه خالی کنند اما فرزندان اول خیر. اگر از فرزندان اول خانواده بپرسید، به شما خواهند گفت که این موضوع همیشه برای آنها آزار دهنده بوده است. این که از فرزندتان انتظار داشته باشید، خوب است اما برای کودکتان عادلانه نیست به خصوص اگر تنها مخاطب شما او باشد.

«او از تو تقلید می‌کند چون دوستت دارد»

گاهی فرزند اول با اعتراض نزد شما می‌آید: «چرا هر کاری من انجام می‌دهم، او هم انجام می‌دهد؟» شما در پاسخ به او می‌گویید: «تقلید نشانه دوست داشتن است.» شاید برای ما این رفتار جذاب باشد اما هر کسی به فضای شخصی خود احتیاج دارد.

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 10
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
انجمن متخصصین ارتودنسی امریکا سن هفت سالگی را سن خوب برای اولین معاینه ارتودنسی ذکر کرده است.

 در این سن غالب دندانهای شیری و تعدادی از دندانهای دائمی رویش پیدا کرده اند و برای ارتودنتیست امکان ارزیابی دقیقی از وضعیت کلی دندانی فکی بیمار را فراهم می کند.

 شایان ذکر است با وجود امکان تشخیص بسیاری از ناهنجاری دندانی فکی تنها موارد محدودی را می توان در همین سن مورد درمان قرار داد. البته برای مشکلات دیگر نیز برنامه زمانی معینی از سوی ارتودنتیست جهت مداخله ارتودنسی در آینده برای شما تدوین می گردد.

 آیا استفاده از پستانک‌های جدیدی که به پستانک ارتودنسی معروف است می‌تواند تاثیری در به هم نریختن دندان‌ها داشته باشد؟

 این پستانک‌ها اصلا” پایه علمی ندارد و صرفا” تبلیغاتی و هزینه بر است. خوردن شیشه و پستانک و حتی انگشت دست تا سنین ۴-۳ سالگی تأثیر محسوسی بر کج شدن دندانها نخواهد گذاشت‎ ولی در صورت ادامه بعد از این سنین جهت ترک عادت و عوارض دندانی آن می بایست به متخصص ارتودنسی مراجعه نمود.

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 8
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
وقتی نوزاد به دنیا می‌آید تپلی و گوشت آلود است، بعد از آن هم در دوران شیرخوارگی والدین و تمام افراد فامیل قربان صدقه کودک تپلی می روند اما از کجا بفهمیم این کوچولوی تپلی بعدا اضافه وزن پیدا می کند یا نه؟

هر شیرینی شیرین نیست!
آرتین ۶ ساله قدش از هم سن هایش بلند تر است. اگرچه کمی هم تپلی به نظر می آید اما به نظر نمی رسد اضافه وزن داشته باشد و هنوز نمی شود به او گفت: «چاق». سینا هم که دوست آرتین است، ۶ سال دارد ولی یک سر و گردن از آرتین کوتاه تر است ولی خیلی از آرتین تپل تر است. کدام یک از این بچه ها بیشتر در معرض اضافه وزن و چاقی قرار دارند؟ پاسخ این است که هر دوی این کودکان در معرض چاقی قرار دارند. ولی تشخیص این نکته فقط با یک نگاه امکان پذیر نیست. آکادمی پزشکان متخصص کودک آمریکا پیشنهاد می کند که همه بچه ها، حتی اگر لاغر و متناسب به نظر می رسند، سالی یک بار از نظر وزن و تناسب اندام مورد معاینه قرار گیرند.

نکته مهمی که باید بدانید این است که اضافه وزن بچه ها با افزایش سن از بین نمی رود و متاسفانه بچه های چاق اغلب این اضافه وزن و چاقی را تا بزرگسالی با خود دارند. بچه ها هم علاوه بر بزرگسالان در معرض عواقب ناشی از چاقی هستند که از آن جمله می توان به دیابت، افزایش فشار خون، افزایش چربی خون و مشکلات استخوانی ناشی از چاقی اشاره کرد. متاسفانه سن بروز این بیماری ها رو به کاهش است و حتی بچه ها نیز در سنین بلوغ دچار پرفشاری خون می شوند. خوشبختانه امروزه پزشکان دانش زیادی در این باره دارند و می توانند بهتر از قبل پیش بینی کنند که آیا فرزند شما در خطر چاقی قرار دارد یا خیر. همین دانش به شما کمک می کند تا درصورتی که فرزندتان در معرض این خطر قرار دارد، یا همین حالا اضافه وزن دارد، هر چه زودتر با آن مبارزه کنید.

چاق هایی که لاغر نمی شوند
بعضی از عواملی که به چاقی در آینده کودکان منجر می شوند، قابل تغییر نیستند؛ مثلا عوامل ژنتیک و به ویژه چاقی والدین. اگر یکی از والدین اضافه وزن داشته باشد، خطر چاقی برای کودک بالا می رود و اگر هر دوی والدین اضافه وزن داشته باشند، این خطر به ۲برابر افزایش می یابد البته نقش والدین چاق به جز ژنتیک در نحوه تغذیه و محیطی که برای فرزندشان فراهم می کنند نیز هست.

فاکتورهایی که شما می توانید تغییر دهید
خوشبختانه تعداد زیادی از عواملی که باعث چاقی کودکان می شوند، تغییر پذیر هستند و با کمی دقت و تلاش می توان آنها را به نفع کودک تغییر داد. نحوه تغذیه، میزان فعالیت روزانه کودک، میزان خواب او، الگویی که کودک از والدین برمی دارد، استرس و عوامل محیطی دیگری که کودک را به پرخوری تشویق می کنند همگی قابل تغییر هستند. به عنوان یک اصل ساده اگر کودکی بیش از حد کالری دریافت کرده و کمتر از حد معمول کالری مصرف کند، در معرض چاقی و اضافه وزن قرار دارد.

چک آپ چاقی کودک فراموش نشود
پزشک فرزندتان به شما می گوید که او اضافه وزن یا در معرض چاق شدن قرار دارد یا خیر؟ هر بار که فرزندتان را برای چک آپ نزد پزشک می برید، از او بخواهید تا BMI کودک تان را حساب و با BMI مناسب برای سن او، مقایسه کند. این دقیق ترین راه برای پیشگیری از چاق شدن فرزندتان است اما نکته مهم در مورد BMI این است که سن و جنس کودک نیز باید برای تصمیم گیری در مورد آن لحاظ شود و تنها با یک عدد نمی توان درباره اضافه وزن کودک قضاوت کرد؛ به این دلیل که چربی موجود در بدن کودکان با تغییر سن تغییر کرده و در مورد دختران با پسران تفاوت دارد. اگر وزن کودک شما از ۸۵ درصد کودکانی که هم سن، هم جنس و هم قد او هستند بیشتر است، یعنی او اضافه وزن دارد. پزشک متخصص کودکان با جداولی که در اختیار دارد، می تواند این درصد را برای شما تعیین کند. خوشبختانه اصلاح چاقی در کودکی با تغییرات کوچکی که در زندگی روزمره فرزندتان می دهید، مانند بیشتر کردن فعالیت و محدود کردن غذاهای پرکالری برای او به راحتی اتفاق می افتد. اما بهتر است سعی کنید این کار را تحت نظر متخصص کودکان یا تغذیه انجام دهید تا ضمن اینکه کودک تان وزن کم می کند، مواد غذایی مورد نیاز برای رشد بدنش را نیز تامین کنید.

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 9
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
شايد كمتر دقت كرده باشيد كه يكي از نقطه ضعف‌هاي اساسي بيشتر دانش‌آموزان به نحوه‌ي آغاز مطالعه باز مي‌گردد.

مطالعه بدون كسب آمادگي‌هاي لازم، مانند شنا كردن بدون يادگيري مهارت‌هاي شنا است. كسي كه بي‌مقدمه وارد مطالعه شود، علاوه بر اين كه چيز زيادي ياد نخواهدگرفت، زمان زيادي را هم از دست خواهدداد.

مكان مطالعه
دانش‌آموزان در خصوص مكان مطالعه عادت‌هاي متفاوتي دارند. مطالعه در منزل، پارك و كتابخانه‌هاي عمومي از رايج‌ترين مكان‌هاي مطالعه محسوب مي‌شوند. آن چه در اين باره بايد بدانيد اين است كه محيط و مكان مطالعه علاوه برداشتن شرايطي چون سكوت و آرامش، بايد تا حد امكان ثابت و بدون تنوع باشد. اگر واقعاٌ مي‌خواهيد با تمركز مطالعه نماييد بايد سعي كنيد كه خود را به محيط يكنواخت و ثابت عادت دهيد. بنا بر اين فضاهاي عمومي مانند پارك، براي يك مطالعه‌ي جدّي، مكان مناسبي محسوب نمي‌شود. تغييرات مكرر در دكور اتاق و يا مكان مطالعه نيز چون مخلّ تمركز مي‌شوند توصيه نمي‌گردد.بعضي‌ها دوست دارند موقع مطالعه كسان ديگري مانند دوستان دور و برشان باشند. اگر هدف از اين كار مطالعه‌ي گروهي و رفع اشكال باشد خوب است، اما در هر حال، بايد زمان‌هايي براي مطالعه‌ي فردي -به صورت تنها- در نظر گرفته شود.

اگر مي‌توانيد -و امكانات لازم را داريد- بهترين مكان براي مطالعه‌ي توأم با تمركز، منزل خودتان و البته يك اتاق مشخص است و اگر علي‌رغم فراهم بودن امكانات و شرايط وهمكاري اعضاي خانواده، باز دوست داريد كه در فضاهاي ديگري مطالعه نماييد، احتمالا بايد در نيّت جدّي خود براي درس خواندن شك كنيد.
كليد: براي مطالعه‌ي جدّي و توام با تمركز، يك فضاي ثابت و يكنواخت بهترين مكان است.

هدفمندي مطالعه
اين موضوع را از زواياي مختلف مي‌توان مورد بحث قرار داد. يك بُعد مهم هدفمندي به نيّات و ايده‌آل و انگيزه‌هاي شما برمي‌گردد. بُعد ديگر آن به آرامش ذهني و نظم رفتاري شما مربوط است. يكي ديگر از ابعاد آن اين است كه شما چه قدر مهارت‌ها و ظرافت‌هاي لازم در برنامه‌ريزي و به خصوص پيش‌بيني تغييرات به خرج دهيد. يعني اين كه اگر قسمتي از برنامه‌ي شما اجرا نشد و يا طولاني شدن يك برنامه منجر به اختلال در برنامه‌هاي ديگر شد چه طرح‌هاي هدفمندي را پيش‌بيني كرده‌باشيد.

اگر چه درخصوص هر يك از ابعاد در قسمت‌هاي بعدي صحبت خواهيم كرد، اما براي اين كه در اين قسمت هم به نتيجه‌اي رسيده‌باشيم به اين نكته اشاره مي‌كنيم كه هدفمندي در مطالعه يعني داشتن يك ذهنيت روشن و شفاف درباره‌ي اهداف برنامه‌ها و پيش‌بيني‌هاي لازم. به عبارت ديگر با يك ذهن ابهام‌گرا و پيچيده و سردرگم نمي‌توان مطالعه‌اي موفق داشت. اگر از پس خود بر نمي‌آييد به مشاور مراجعه كنيد.
كليد: بايد به طور شفاف بدانيد كه چه در مغز شما مي‌گذرد و چه مي‌خواهيد بكنيد.

آغاز هشيارانه
ما در اين جا براي بيداري و هشياري تعاريف متفاوتي رادرنظر مي‌گيريم. هشياري يعني داشتن يك آگاهي ارادي و به عبارت بهتر يعني بيداري آگاهانه.
بسياري از دانش‌آموزان براي ورود به مطالعه بيدار هستند ولي هشياري لازم را ندارند. شايد براي شما پيش آمده كه مطالعه‌ي درسي را شروع كرده‌ايد، اما بعد از گذشتن دقايقي تازه متوجه شده‌ايد كه اصلاٌ نمي‌دانيد چه مي‌كنيد! دچار حواس‌پرتي مي‌شويد و يا مطالب را خوب درك نمي‌كنيد.

مطالعه‌ي شما وقتي هشيارانه است كه شما از لحظه‌ي شروع مطالعه -و بعد در لحظه لحظه‌ي ادامه‌ي آن- بدانيد كه داريد چه مي‌كنيد و كاملاٌ كنترل ارادي بر رفتار خود داشته‌باشيد. چگونه مي‌توان مطالعه را هشيارانه آغاز كرد؟
وضو بگيريد، نيت كنيد، براي يكي دو دقيقه چشمان خود را ببنديد و افكارتان را بر روي كاري كه مي‌خواهيد انجام دهيد متمركز سازيد.

يك تذكر آمرانه و جلب توجه كننده به خودتان بدهيد. مثلاً با صداي بلند به خود دستور بدهيد كه من در اين لحظه با آمادگي كامل مي‌خواهم مطالعه‌ي اين قسمت از كتاب را شروع كنم.
يك علامت يا رمز به خصوص را براي خود تعيين كنيد و…
كليد: تمرين خودآگاهي و تقويت هشياري، كيفيت آغاز و ادامه‌ي مطالعه را افزايش خواهد داد.

نتيجه‌گيري:
براي مطالعه‌ي جدّي و توام با تمركز، يك فضاي ثابت و يك نواخت بهترين مكان است.
بايد به طور شفاف بدانيد كه چه در مغز شما مي‌گذرد و چه مي‌خواهيد بكنيد.
تمرين خودآگاهي و تقويت هشياري، كيفيت آغاز و ادامه‌ي مطالعه را افزايش خواهد داد.

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 8
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()